LunAtlas - Şimdilik Dünya İçin
1 – Düşüş ve Kalkış 1 – Düşüş ve Kalkış
Bundan bir kaç ay önce vurdular beni. Heryerim kan oldu. Yüreğimden vurdular, içimdeki sevgi öldü. Omuzumdan vurdular, omuzlarımdaki yük düştü. Elimden vurdular, elimdeki kitabım... 1 – Düşüş ve Kalkış

Bundan bir kaç ay önce vurdular beni. Heryerim kan oldu. Yüreğimden vurdular, içimdeki sevgi öldü. Omuzumdan vurdular, omuzlarımdaki yük düştü. Elimden vurdular, elimdeki kitabım düştü. Yere düştüm ve kalkamadım. Öylece bıraktılar beni ve gittiler.

İlk bir kaç dakika tuhaf bir telaş içine girdim. Fark ettim ki aslında bu telaş benden gelmiyor, insanın dna’sına gömülü olan, beynin tüm mekanizmalarını harekete geçiren, ne olursa olsun hayatı korumaya yönelik küçük bir prosedür kodundan geliyor. Bunun farkına vardığımda nefes alış verişim normale döndü ve tüm o telaş yavaş yavaş incelerek tamamen kesildi.

Yerde kanlar içinde yatarken, telaş tamamen kesildiğinde fark ettim ki aslında mükemmel hissediyorum. Çok uzun zamandır ilk defa özgür ve kurtulmuş hissediyordum. Yerde yatarak geçirdiğim bu süre hayatımla ilgili daha önce fark etmediğim, göz ardı ettiğim ya da bilinç altına attığım binlerce veriyi bir anda işleyebilmemi ve bir çok şeyi fark edebilmemi sağladı. Uzun zamandır hayatımın amacının, var olma sebebimin, yolumun ve hedefimin olmadığını fark ettiğimde tüm vücudum organlarını birer birer kapatmaya çoktan hazırdı. Birinden yardım isteyebilirim diye düşündüm. Ancak bu durumda yardım istemektense veda etmenin daha sağlıklı bir çözüm olacağını düşünerek insanlara veda etmeye çalışmaya başladığımda aslında bunun yoğun kan kaybından ötürü saçmalamaktan ibaret olduğunu anlayamadım. Kendimi kurtarmak kolayken, sadece birisine, herhangi birisine ulaşarak kendimi kurtarabilecekken, gözlerimi kapattım ve beklemeye başladım. Canım acıyor ama bu acının sonsuza kadar biteceğini bilmek bir yandan da mutlu ediyordu.

Gözlerimi açtığımda ilk gördüğüm şey kocaman bir tüp boru idi. Gözlerimin acısından, gözlerimi uzun zamandır kullanmadığımı fark ettim. Makinelere bağlı vücudum onlar sayesinde hayatta idi. Kurtarıldığımı fark ettiğimde, nerede, kimin himayesinde olduğumu anlayana kadar kalbime gereksiz bir titreme hakim oldu.

Aleran Hietria Mraen

Aleran Hietria Mraen

NatMes'in (Google'la) kurucusu. Teknolojik varlık. Şu sıralar entrepreneur takılıyor. En iyi fikirleri duş esnasında ortaya çıkıyor! Başarılarının %90'ını duş almaya borçlu. Her bir boş zamanını kod yazarak geçirmek istiyor. Aykırı düşüncelere sahip. Peynir helvası seviyor. All and all CİX insan!

Şuana kadar yazılan hiç yorum yok.

İlk yorumu siz yapmak ister misiniz?

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir